Vanuit Copacabana naar het noorden van Isla del Sol gegaan. Het noorden, omdat als je tijd hebt is scheen het erg vet te zijn om naar het noorden te gaan en naar het zuiden te lopen. En dat was ook. Eenmaal aangekomen met de boot werden we opgepikt door twee meisjes van 8 die ons naar een hostel brachten, dit hostel werd ook compleet door hen gerund. We hebben geen ouders gezien. 's Avonds wat gaan wandelen naar nabijgelegen ruines en echt goed gegeten! 's Ochtends zijn we naar het zuiden gelopen. Er zou een boot terug naar Copacobana om 2 uur gaan, dus we zijn rond 9 uur vertrokken. Deze wandeling was echt heel vet. Halverwege het eiland was een dorpje dat nog niet zo aangerand was door tourisme en het was heel cool om te zien hoe mensen daar met een beetje landbouwen proberen rond te komen. Uiteindelijk aangekomen op het zuiden, ging er uiteraard helemaal geen boot. We hebben gewacht tot 4 uur. Eenmaal terug in Copacobana hebben we een 'duur' hotel geboekt met uitzicht over het meer en heerlijk gegeten. (Er moesten nog wat Bolivianos op).

De dag daarna vroeg vertrokken richting Peru. Puno om precies te zijn. De grens was fucking easy om over te komen, daar nog de laatste bolivianos opgemaakt aan moeilijk veel chocola. We waren al gewaarschuwd voor Puno en eigenlijk ook de drijvende eilanden, maar we zijn toch gegaan. Op het busstation werd ons meteen door een engels sprekende Punoon een tour naar de eilanden en een hotel aangesmeerd. Word altijd een beetje zenuwachtig als mensen gebrekkig engels praten, omdat ik dan standaard denk dat we afgezet worden. Maar het hotel was zeer goed. De drijvende eilanden zijn in theorie erg vet, maar de laatste jaren enorm geraped door tourisme; en dat was ook wel te merken. Het zijn eilanden die op het moeras drijven met behulp van riet en daar woont een apart volkje op (zo'n 20000 mensen?). Eenmaal aangekomen werd door de lokale bevolking ons door middel van theater duidelijk gemaakt hoe het daar vroeger aan toeging en hoe de eilanden gemaakt werden. Er is helemaal niks meer van over. Daarna gingen we een hut in en werd ons wat lokaal vervaardigde dingen verkocht. Daarna op een ander eiland mijn eerste Cuzcaanse pilsje gehad.

De dag daarna vertrokken richting Cuzco. Cuzco is een hele fijne, europees ogende, stad, waar heel veel te doen is. We zitten nu in het hostel aangeraden door Alex. Pariwana. Vanauit Cuzco vertrokken naar Aguas Calientes, het dorp bij de Machu Picchu. Eerst met een busje naar Ollantaytambaen van daaruit verder met de trein. Treinen zijn moeilijk duur in Peru! Uberhaubt is het hier zo'n 2,3x duurder dan in Bolivianos. Maar een hele vette reis langs een moeilijk hard pompende rivier. Aguas Calientes zelf is ook vlak naast deze rivier gebouwd overal hoor je het geruis. Maar goed. Daar een hostel gefixt en 's nachts om 4 uur op de eerste bus gaan wachten. Achteraf bleek dat een beetje te vroeg, maar wel prima. We waren een van de eerste in de nog vol met wolken Machu Picchu. Heel Chill. Om 7 uur zijn we de Huanu (oid) Picchu op gaan lopen. Dit was een hele mooie wandeling en op de top zou je uitzicht moeten hebben op de Machu Picchu, maar dat was natuurlijk niet, want er waren nog moeilijk veel wolken. Wel ander mooi uitzicht. Verder is Machu Picchu echt prachtig. Ik was vooral onder de indruk van de 'Inca hangbrug': een achteringang van de Machu Picchu die echt een volkomen achterlijk gevaarlijke route heeft.

Vanacht in Cuzco weer aangekomen om 2 uur 's nachts. Vandaag chill dagje(massages, hamburgers, sets en reisverhalen) en dit weekend maar eens Cuzco verkennen!

Dan maandag naar Lima en over een dag of 10 richting Cuba.